Mijn vriend William Otermans heeft die grot zelfs een keer getekend, in het kader van de Academy-sessies die ik bij hem volg. In de kern gaat het daarin over eigenwaarde. Wie ben je, wat kom je hier werkelijk doen en wat heb je te bieden? De tekening was confronterend en helder: de grot is er, de rijkdom is er, maar niemand kan erbij.
En toen ben ik gaan klimmen
Niet figuurlijk, maar echt. De afgelopen jaren is klimmen mijn sport geworden. En in dat klimmen zit een mooie metafoor: mezelf trainen om moeilijk bereikbare plekken te bereiken. Vandaar dat mijn grot hoog in de bergen ligt en alleen ik erbij kan.
Delen vind ik spannend. Want als je iets deelt, kun je ook bekritiseerd worden. Zolang de grot alleen via een steile wand bereikbaar is, is er niets om op af te geven. Maar het heeft ook weinig waarde. Daarom tijd om de grot toegankelijk te maken.
Dit is dus het moment dat ik de steen wegrol en de grot toegankelijk maak.
Wat vind je hier? Één à twee keer per maand deel ik reflecties over allerlei onderwerpen die me bezighouden. Vaak met een digitaliseringsaspect, maar ook andere onderwerpen. Want vernieuwing en innovatie starten vaak op andere plekken dan op de gebaande wegen. Toch weer het klimmen, nu niet om in de grot te komen, maar om op zoek te gaan naar moeilijk bereikbare inzichten, ideeën en andere perspectieven.
De steen is weg. De route onbekend. Kom gerust naar binnen.
Sjtreupen! (Limburgs voor ontdekken, eropuit gaan.)